Meloni, yargı mensuplarının maaşlarına ilişkin Başbakanlık Kararnamesi’ni imzalamayı reddetti

Ulusal Yargıçlar Birliği (ANM) itirazda bulunacağını açıkladı.

Palazzo Chigi (Başbakanlık): Toplam maliyet yaklaşık bir milyar. 

Yargıçlar sendikası: “Tıpkı diğer tüm vatandaşlar gibi biz de haklarımızı arayacağız”. Söz konusu mahkeme kararları, ağustos ayında Il Foglio gazetesinde gündeme getirilmişti.

Hükümet ile yargı, maaşlar konusunda karşı karşıya geldi. Başbakan Giorgia Meloni, hakimlerin maaş artışlarının önünü açacak olan Başbakanlık Kararnamesi’ni (Dpcm) imzalama niyetinde değil. 

Palazzo Chigi’deki kaynaklar, bu bilgiyi Ansa haber ajansına doğruladı. Danıştay’ın aldığı çeşitli kararların bir sonucu olarak gündeme gelen bu maaş artışları, toplamda yaklaşık bir milyar avroya tekabül ediyor.

Meselenin siyasi bir boyutu da var. Hükümet, Bütçe Politika Bildirgesi’nde 2027 yılı için, GSYH’nin yüzde 0,08’ine denk gelen 1,9 milyar avroluk, tek seferlik bir “yargı kararları fonu” ayırdı. 

Il Sole 24 Ore gazetesinin geçtiğimiz günlerde bildirdiğine göre, bu fonun büyük bir kısmı doğrudan hakimlerin maaş artışlarını karşılamak için kullanılacak. 

Aynı kaynaklara göre Meloni, bu tutarın, hükümetin karayolu taşımacılığı krizini çözmek için ayırmayı planladığı miktarın yaklaşık on katı olduğunu düşünüyor. 

Söz konusu kriz, ülke genelinde mal sevkiyatının durma noktasına gelmesi riskini taşıyor. Bununla birlikte Başbakan, görüşmelere açık olduğunu ifade ediyor. Palazzo Chigi, Meloni’nin Ulusal Hakimler Derneği (ANM) temsilcilerini dinlemeye hazır olduğunu belirtti. Meloni’ye göre, “hakimlerin büyük çoğunluğu mevcut durumu ve öncelikleri anlıyor”.
ANM’den yanıt, aynı günün ilerleyen saatlerinde Genel Sekreter Yardımcısı Stefano Celli’den geldi. Celli, “Kararı hükümet veriyor; ancak bir imkan doğarsa itiraz yoluna başvuracağız” dedi ve ekledi: “Diğer vatandaşlarla aynı haklara sahibiz; bu haklarımızı savunmak için elimizdeki hukuki yolları kullanacağız.” 

Celli, şimdilik bunun sadece bir değerlendirme aşamasında olduğunu belirterek, “Gerekirse itiraz etmeyi düşüneceğiz” ifadesini kullandı.

Anlaşmazlık, yıllardır süregelen ve Il Foglio'nun ağustos ayı sonunda haberleştirdiği bir hukuki mücadeleden kaynaklanıyor. Meselenin yasal dayanağını, 1980'lerden kalma iki yasa oluşturuyor. 

Bu yasalar, yargı mensuplarının maaşlarının her üç yılda bir, önceki üç yıllık dönemde diğer kamu görevlilerinin aldığı maaş artışlarının ortalaması doğrultusunda yeniden düzenlenmesini öngörüyor. Söz konusu mekanizma, her defasında bir Başbakanlık Kararnamesi (DPCM) ile hayata geçiriliyor.

Ancak idari mahkemeler, hükümetin yaptığı hesaplamaları defalarca reddetti. Temmuz ayı başında Danıştay, İtalyan Yargıçlar Birliği (ANM) tarafından yapılan itirazı haklı bularak, 2018–2020 dönemine ilişkin maaş düzenlemesinin yukarı yönlü revize edilmesine hükmetti. 

6 Ağustos 2021 tarihli Başbakanlık Kararnamesi (DPCM), hem Lazio Bölge İdare Mahkemesi (TAR) hem de Danıştay (Palazzo Spada) tarafından hatalı bulunmuştu. 

Yargıçlara göre, yapılan hesaplamalarda ücretin bazı unsurları göz ardı edilmiş, kamu sektöründeki tüm çalışan kategorileri dahil edilmemiş ve aleyhte sonuç doğuran bir ağırlıklı ortalama kullanılmıştı. 

Bunun üzerine İtalya Ulusal İstatistik Enstitüsü (Istat) rakamları yeniden hesaplayarak, başlangıçta öngörülen yüzde 4,85'lik artış oranını yüzde 6,22'ye yükseltti. 

Ne var ki 14 Ağustos'ta Lazio Bölge İdare Mahkemesi, 2021–2023 dönemini kapsayan ve yüzde 6,69'luk bir artış öngören 3 Haziran 2024 tarihli Başbakanlık Kararnamesi'nin dayanağı olan işlemleri iptal etti. 

Başbakanlık Ofisi, Ekonomi ve Maliye Bakanlığı (MEF) ve Istat'ın rakamları yeniden hesaplamak için 90 günü bulunuyor. 

Gelinen noktada, Meloni ile ANM arasında yeni bir çatışma patlak vermiş durumda. Bu anlaşmazlık, çeşitli cephelerde yaşanıyor. 

Hukuki açıdan bakıldığında, kesinleşmiş mahkeme kararları idare için bağlayıcı nitelikte; dolayısıyla ANM'nin işaret ettiği üzere, Başbakanlık Kararnamesi'ni imzalamaktan kaçınma tutumu yargıya taşınabilir. 

Mali açıdan ise bütçenin hareket alanı oldukça kısıtlı görünüyor. Siyasi açıdan hükümet, konuyu bir öncelikler meselesi olarak ele almayı; bir tarafa yargıçları, diğer tarafa ise kamyon şoförlerini koymayı tercih etti.

Il Foglio